مقام مسئول وزارت راه و شهرسازی با اشاره به زلزلههای اخیر در تهران، از کاهش احتمال وقوع زلزلههای بزرگتر خبر داد و این رخدادها را فرصتی برای تخلیه انرژی زمین دانست.
علی بیتاللهی، رئیس بخش زلزلهشناسی مهندسی و خطرپذیری مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، با اشاره به زلزله شب گذشته تهران، به تشریح جزئیات این رخداد پرداخت. وی با بیان اینکه اولین پیشلرزه با بزرگی ۳. ۴ در محدوده ۸ کیلومتری شمال پردیس، بومهن و رودهن در ساعت ۲۰: ۴۱ دقیقه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ رخ داد، گفت: این کانونها در محدوده جمعیتی قرار داشتند.
وی افزود: زلزله اصلی با بزرگی ۴. ۶ حدود ۳ ساعت بعد، در ساعت ۲۳: ۴۶ دقیقه به وقوع پیوست. پس از آن نیز ۶ رخداد لرزهای دیگر با فواصل حدود ۱۰ تا ۲۰ دقیقه ثبت شد. آخرین پسلرزه نیز با بزرگی ۳. ۱ در حدود ساعت ۳: ۳۰ بامداد امروز ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ به وقوع پیوست.
مقام مسئول وزارت راه و شهرسازی با اشاره به بررسیهای انجام شده، این روند را یک الگوی نسبتاً نرمال لرزهای دانست که با یک پیشلرزه آغاز و با مجموعهای از پسلرزهها پایان مییابد. وی تأکید کرد: این موضوع نشان میدهد احتمال وقوع زلزله بزرگتر بسیار کم و ناچیز است، چراکه این پسلرزهها بیانگر رهایی تدریجی تنشهای باقیمانده در زمین هستند.
بیتاللهی با اشاره به زلزلههای بزرگ گذشته در کشور، مانند رودبار، بم و کرمانشاه، افزود: در این زلزلهها، معمولاً پس از یک وقفه چند ساعته، زلزله بزرگتری ثبت میشود، اما در این مورد توالی پسلرزهها احتمال وقوع زلزله بزرگتر را به مراتب کاهش میدهد.
وی در ادامه به موقعیت رخداد زلزله اشاره کرد و گفت: این زلزله در محل تلاقی گسل شمال تهران با گسل مشا، در حوالی روستای ایرا در شرق تهران رخ داده است. کانون این زمینلرزه حدود ۴۰ کیلومتر با مرکز شهر تهران فاصله دارد؛ بنابراین این رخداد در شرق پایتخت و خارج از محدوده مرکزی شهر بوده است.
رئیس بخش زلزلهشناسی مهندسی و خطرپذیری مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی با بیان اینکه این زون لرزهای ذاتاً فعال است و زمینلرزههای متعددی در آن رخ میدهد، افزود: این ناحیه به سمت دماوند از نظر لرزهخیزی فعالتر از محدوده شهر تهران است و در مناطق ۲۲ گانه پایتخت نیز رخداد لرزهای شدید بسیار نادر است.
بیتاللهی ادامه داد: این زمینلرزه رخدادی عجیب و غیرمنتظره نبوده و زون شرق تهران بهعنوان یک ناحیه فعال لرزهای شناخته میشود. وی خاطرنشان کرد: آخرین زلزله مخرب تاریخی تهران نیز مربوط به سال ۱۸۳۰ میلادی و در حدود ۶۰ کیلومتری همین ناحیه و در محدوده دماوند بوده است.
بیتاللهی در پایان تأکید کرد: این رخدادها بخشی از رفتار طبیعی زمین محسوب میشوند و تا حدی موجب تخلیه انرژی ذخیرهشده در زمین میشوند و میتوانند از وقوع زلزلههای بزرگتر جلوگیری کنند.
منبع: —
