کتاب «بوسه بر خاک پی حیدر(ع)» با تأکید بر همسویی ایران و اسلام، به بررسی عمیق تأثیر قرآن و احادیث بر شاهنامه میپردازد و به شبهات مطرح شده درباره فردوسی پاسخ میدهد.
در تاریخ پرافتخار ایران، هیچگاه تضادی میان ایران و اسلام وجود نداشته است. اما متأسفانه، در سالهای اخیر شاهد هستیم که برخی افراد، آگاهانه یا ناآگاهانه، سعی در ایجاد دوگانگی میان این دو مقوله داشته و برای پیشرفت ایران، اسلام را مانع میدانند. آنها حتی تلاش میکنند بین تاریخ و مفاخر ایران و اسلام جدایی ایجاد کنند و علما و اندیشمندان را غیرمذهبی معرفی کنند.
کتاب «بوسه بر خاک پی حیدر(ع)» نوشته مرحوم حجتالاسلام علی ابوالحسنی(منذر)، در اواخر دهه هفتاد منتشر شد و پاسخی محکم به این ادعاها ارائه داد. این کتاب با بررسی عمیق ایمان و آرمانهای فردوسی، به ویژه تأثیر قرآن و احادیث معصومین(ع) بر شاهنامه، به نقد و بررسی دیدگاههای برخی شاهنامهپژوهان معاصر میپردازد.
در دیباچه کتاب، به ضرورت بررسی جایگاه فردوسی پرداخته شده است و در ۱۴ بخش بعدی، موضوعاتی همچون حماسهسرایی فردوسی، ارادت او به اسلام، تأثیر قرآن و عترت(ع) بر شاهنامه، و تشیع فردوسی در طول تاریخ مورد بحث قرار میگیرد. همچنین در انتهای کتاب، پنج ضمیمه با عناوین مختلف، به بررسی دقیقتر موضوعات مرتبط میپردازد.
