جنگ تمام عیار علیه انقلاب؛ فرصتی برای رهایی از وابستگی در توسعه
دکتر توکلی، عضو هیأت علمی مؤسسه امام خمینی(ره)، تأکید کرد که جنگ کنونی، فرصتی بینظیر برای فاصله گرفتن از برنامههای توسعه منفعل و وابسته به بیگانگان است.
دکتر توکلی، عضو هیأت علمی مؤسسه امام خمینی(ره)، تأکید کرد که جنگ کنونی، فرصتی بینظیر برای فاصله گرفتن از برنامههای توسعه منفعل و وابسته به بیگانگان است.
دکتر محمدجواد توکلی، عضو هیأت علمی مؤسسه امام خمینی(ره)، در گفتوگو با خبرگزاری «۶۰ ثانیه»، ضمن تأکید بر باطل بودن دوگانه جنگ و توسعه، اظهار داشت: جنگ کنونی در مقابل آمریکا و اسرائیل از ابتدای انقلاب اسلامی مورد انتظار بود، چرا که آمریکا و صهیونیزم همواره در پی ضربه زدن به انقلاب اسلامی بودهاند. از ایجاد و تحریک گروهها و فرقههای انحرافی گرفته تا جنگ هشت ساله نیابتی با سردمداری صدام و سایر جنگهای نیابتی در کردستان و سیستان؛ همه اینها جلوههایی از جنگ وجودی است.
وی افزود: لشکرکشی کنونی فقط صریحتر از گذشته شده و دشمن برای تعیین تکلیف خود با انقلاب اسلامی مستقیماً به میدان آمده است. بنابراین این جنگ، انتخاب ما نیست، بلکه ما در حال دفاع از بقای خود و حفظ تمامیت ارضی هستیم.
توکلی با اشاره به تحلیل رفتن قدرت نظامی و اقتصادی آمریکا، خصوصاً در مقایسه با رقبای جدید همچون چین و روسیه، تصریح کرد: هژمونی دلار آمریکا به خطر افتاده است؛ از این رو، آمریکا تلاش میکند تا در این جنگ قدرت، نظمی را که در چند دهه اخیر با پیشتازی ایران و جبهه مقاومت رو به زوال میرود، حفظ کند.
عضو هیأت علمی مؤسسه امام خمینی ابراز کرد: آمریکا در این منازعه، ناخواسته برگ برندهای به نام تنگه هرمز را به دست ایران داد و ما نیز از آن به خوبی استفاده کردیم. از سوی دیگر، بسیاری از سرمایهها و پایگاههای منطقهای خود را از دست داد و هیبتش در جهان به صورت آشکار شکسته شد.
وی خاطرنشان کرد: درست است که ما آسیبهایی دیدهایم، اما دشمن بیش از ما آسیب دیده است و اگر مقاومت کنیم، در آینده اوضاع بهتری خواهیم داشت. از حالت تحریم و نه جنگ، نه صلح رها میشویم و حتی چه بسا همسایگان ما نیز مسیر خود را از آمریکا جدا کنند. آینده این جنگ، روشن است و جبهه مقاومت قویتر از گذشته مسیر را ادامه خواهد داد.
توکلی جنگ کنونی را زمینه خوبی برای آسیبشناسی بهتر برنامههای پیشرفت کشور دانست و یادآور شد: ظرفیت جنگ میتواند به ما کمک کند تا از برنامههای توسعه که منفعل، وابسته به بیگانه و ناهماهنگ با اقتصاد مقاومتی بوده است، فاصله بگیریم و مسیرهای خشکی و کریدورها را تقویت کنیم. این یک فرصت برای بازسازی و آرایش جدید سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی است.







