اخلاق‌مداری و پاک‌دستی از ویژگی‌های بارز شهید لاریجانی در عرصه سیاست و اجرا بود.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، مراسم یادبود شهید علی لاریجانی امروز در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران با حضور خانواده شهید لاریجانی، شهید بهشتی، شهید مطهری، وزیر علوم، رئیس دانشگاه تهران و جمعی از اساتید و دانشجویان این دانشگاه برگزار شد.
غلامعلی حدادعادل، رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی در این مراسم گفت: از دانشگاه تهران و دانشکده ادبیات که این مجلس را به احترام شهید دکتر علی لاریجانی برپا کردند تشکر می‌کنم. قبل از هر سخنی، شهادت رهبر معظم انقلاب اسلامی و خانواده شهدا و شهدای جنگ اخیر را تبریک و تسلیت عرض می‌کنم.
حدادعادل تصریح کرد: بعد از جناب آقای محقق داماد، تصور می‌کنم سابقه آشنایی من با دکتر لاریجانی از همه بیشتر باشد و بیش از 50 سال است. در نیمه اول دهه 50 که من در دانشگاه صنعتی شریف معلم بودم، آقای دکتر لاریجانی دانشجوی رشته ریاضی بودند و چون من در آنجا برای مهندسان و دانشجویان علوم، درس‌های فلسفه و علوم انسانی تدریس می‌کردم، ایشان با من درس داشتند و به جهت نزدیکی فکری، دوستی ما از همان زمان آغاز شد.
سپس پیوند خانوادگی ایشان و وصلت ایشان با خانواده شهید مطهری باعث تقویت روابط ما شد؛ چون بنده شاگرد استاد شهید مطهری هم بودم و این علاقه من به ایشان بیشتر شد.
وی ادامه داد: ایشان هم مثل بنده و بعضی از استادان فعلی گروه فلسفه، تصمیم گرفته بودند که رشته خودشان را تغییر دهند و به فلسفه بیایند. دانشجو شدن ایشان در دانشگاه تهران در دوره کارشناسی ارشد، با آمدن از صنعتی شریف به دانشکده ادبیات همراه شد؛ در نتیجه دوباره در اینجا هم در دوره کارشناسی و هم در دوره دکتری، من در خدمت ایشان بودم.
این توفیق را هم داشتم که پایان‌نامه دوره ایشان زیر نظر من بود که به شرح فلسفه ریاضی از نظر کانت اختصاص داشت و کاملاً با تحصیلات آقای دکتر لاریجانی تناسب داشت؛ هم ریاضی خوانده بود و هم کانت خوانده بود و این پایان‌نامه را در سال 74 ایشان دفاع کردند. ما با هم 12 سال اختلاف سنی داشتیم.
رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی اظهار داشت: بنده می‌خواهم یک تصویر کلی از شخصیت ایشان در حد وقت و توان خودم ترسیم کنم. آقای دکتر لاریجانی متدین و مؤمن بود؛ در عرصه سیاست و اجرا، پاک‌دست و پاک‌دامن و پاک بود و اهل تعبد و تهجد بود؛ حتی مخالفان سیاسی ایشان هم ذره‌ای در این اوصاف تردید ندارند؛ یعنی کسی نگفت لاریجانی در مسئولیت‌های مختلفی که داشته، از صراط مستقیم حفظ بیت‌المال یا اخلاق تجاوز کرده باشد.
وی ادامه داد: ایشان بسیار با استعداد بود و هوش و استعداد در ایشان هم ارثی و هم سرشتی بود؛ باسواد، پرکار و صاحب‌ابتکار بود؛ هم ریاضی خوانده بود، هم فلسفه و به علت تربیت خانوادگی که متولد نجف بود خودشان با زبان عربی آشنا بودند و از زبان انگلیسی استفاده می‌کرد؛ با معارف اسلامی آشنایی خوبی داشت و پرکار و منظم و از نظر علمی دقیق‌النظر و صاحب‌نظر و صاحب‌اطلاع بود. خوش‌سخن و معاصر روزگار خودش بود؛ دنیای معاصر خودش را می‌شناخت.
وقتی با شخصیت‌های سیاسی و علمی خارجی که به کشور ما می‌آمدند یا ایشان به کشورهای دیگر سفر می‌کرد مواجه می‌شد، از نظر علم و اطلاع و نظم ذهنی و عمق شخصیت، یک چهره موجه، مطلوب و دوست‌داشتنی از فرزندان ایران ترسیم می‌کرد که باعث سرافرازی ملت بود؛ به قول معروف در برابر دیگران کم نمی‌آورد و دستش پر بود.
حدادعادل خاطرنشان کرد: ایشان به طور کلی از ابتدای انقلاب تا لحظه شهادتشان در سه عرصه فعالیت داشتند: اول عرصه فرهنگ، دوم سیاست و سوم علم و دانش. در عرصه فرهنگ، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را اداره کردند و یک دوره طولانی صدا و سیما را اداره کردند و البته این‌ها اهم فعالیت‌های فرهنگی ایشان بود و فعالیت‌های پراکنده دیگر زیادی داشتند که به جزئیات اشاره نمی‌کنم.
در عرصه علمی، حضورشان در دانشگاه حضور مثبت و مفیدی بود؛ سعی می‌کردند تا آنجا که ممکن است تدریس را ترک نکنند و هر وقت بار سیاست از روی دوش ایشان سبک می‌شد، بار تدریس دانشگاهی را بر دوش می‌گرفتند و دانشجویان کاملاً از کلاس ایشان بهره می‌بردند؛ ایشان وجدان کاری داشتند و به بهانه مسئولیت سیاسی، درس خودشان را کم نمی‌گذاشتند.
وی افزود: همین دو سال پیش بود که هم بنده و هم ایشان در گروه فلسفه درس داشتیم و پایان درس من مقارن بود با شروع درس ایشان؛ ایشان در دفتر گروه زودتر حاضر می‌شدند تا ما فرصت کنیم و راجع به کلیات اوضاع و احوال با هم صحبت کنیم. من می‌دیدم ایشان خیلی مقید بودند که دانشجو در کلاس معطل نشود و به درس و کار خود اهمیت می‌داد؛ موضوعات متنوعی هم تدریس می‌کردند که حکایت از پویایی ذهن ایشان دارد.
رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی درباره عرصه سیاست گفت: ایشان از روز اول چه به عنوان معاون امور مجلس سپاه در دوران وزارت سپاه که بودند فعال بود؛ بعداً در وزارت و بالاخره نمایندگی مجلس. این دوره‌ای بود که بنده هم در مجلس بودم و در یک دوره کوتاهی هم رفاقت ما به رقابت مبدل شد که همه خبر دارند؛ ولی باز در این رقابتی که خیلی هم جدی بود بین بنده و ایشان، هر دو ما سعی کردیم اندازه نگه داریم و دایره رقابت را تعریف کردیم که محدوده رقابت ما تا کجا باشد و از آن تجاوز نکنیم.
وی افزود: بعد از اینکه من رئیس مجلس بودم و ایشان رئیس مجلس شد، من همان روز اول یک دسته گل برای ایشان فرستادم و به عنوان یک نماینده نشستم و به وظیفه خودم عمل کردم؛ هر جایی هم که می‌دیدم رقابت ما به اصل انقلاب لطمه می‌زند، رقابت را به رفاقت مبدل کردم. بعد از اینکه من از مجلس رفتم، دائماً با ایشان در تماس بودم و هر کاری که وظیفه خودم می‌دانستم و فکر می‌کردم برای کمک به آقای دکتر لاریجانی برای انقلاب مؤثر است انجام می‌دادم.
در شورای عالی انقلاب فرهنگی هم ما کنار هم نشستیم و من همیشه به ایشان می‌گفتم: آقای دکتر، من و شما هر دو دانشگاهی هستیم و باید در شورای انقلاب فرهنگی کمک کنیم و تحکیم مسائل مربوط به فرهنگ و دانشگاه را مدنظر داشته باشیم.
حدادعادل ادامه داد: آقای دکتر لاریجانی بعد از آنکه از مجلس رفتند و دیگر نماینده و رئیس مجلس نبودند، به دانشگاه آمدند و البته درس‌های بیشتری گرفتند، اما یک وظیفه خاص سیاسی دیگری هم برای خودشان احساس کردند؛ ایشان احساس می‌کردند تحولاتی که در منطقه صورت گرفته مثلاً بعد از ترور شهید سلیمانی آینده را نگران‌کننده کرده و برای خودشان یک وظیفه خاص تعریف کردند.
وقتی دولت آقای پزشکیان آغاز به کار کرد، بنده و جناب آقای دکتر غفاری و بعضی دوستان دیگر در شورای عالی انقلاب فرهنگی نظرمان این بود که آقای دکتر لاریجانی با شهرتی که در جامعه دارند و سابقه سیاسی و نفوذ کلامی که در مسئولان دارند، خوب است به ریاست دانشگاه تهران انتخاب شوند و فکر می‌کردیم دانشگاه تهران که به تعبیر رهبر انقلاب اسلامی، پیشانی آموزش عالی کشور است، جا دارد از وجود دکتر لاریجانی برای توسعه و ارتقای خودش استفاده کند. پیگیری می‌کردیم رضایت ایشان را جلب کنیم تا بعد دنبال کنیم که این کار عملی شود؛ ایشان موافقت نمی‌کردند تا اینکه در منزل دکتر غفاری جلسه مفصلی با ایشان داشتیم.
وی خاطرنشان کرد: ایشان استدلال کردند من کار مهم‌تری بر عهده دارم و به ما گفتند شرایط کشور طوری است که اگر در فعالیت‌های کلان سیاسی باشم، بیشتر می‌توانم خدمت کنم و پرونده‌های سنگین سیاسی را در منطقه و داخل کشور به عهده گرفته بودند؛ در واقع ما را قانع کردند که باید آن کار مهم‌تر را بپذیرد. و مجدداً برای بار دوم به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی انتخاب شدند تا جنگ پیش آمد و همه نقش ایشان، حضور ایشان، صراحت‌لهجه و شجاعت ایشان را دیدند و بالاخره خدای حکیم هم پاداش ایشان را با شهادت که بالاترین مقامی است که می‌تواند به یک انسان ارزانی شود همراه با فرزند برومندشان به ایشان داد و هر دو به شهادت رسیدند که برایشان آرزوی علو درجات دارم.
رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی در پایان سخنانش گفت: آقای دکتر لاریجانی اگر عمرشان بیشتر بود و کشور می‌توانست از ایشان بهره ببرد، در نظر و عمل و در هر دو عرصه می‌توانستند به جمهوری اسلامی و ملت ایران خدمت کنند؛ هم در فلسفه سیاسی و هم در عرصه مسئولیت‌های سیاسی و اجتماعی. برای ایشان از خداوند طلب علو درجات می‌کنم و برای خانواده ایشان صبر و شکیبایی آرزو می‌کنم.
امیدوارم این جنگ و شرایطی که پیش آمده با پیروزی عزتمندانه ملت ایران به انجام برسد؛ بهترین تسلیت برای خانواده‌های شهدا، پیروزی ملت ایران است.
