مدیرکل ثبت احوال خراسان رضوی گفت: بر اساس تعریف شورای ملی سالمندان، ۱۱.۳ درصد جمعیت این استان را افراد بالای ۶۰ سال تشکیل میدهند و گناباد با ۱۴ درصد جمعیت سالمند، پس از داورزن و کلات، سومین شهر سالمند استان است.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، مرتضی امیرآبادیزاده در تشریح وضعیت سالمندی جمعیت استان خراسان رضوی اظهار داشت: برای آغاز دوره سالمندی یک سن واحد و جهانشمول وجود ندارد؛ بهعنوان مثال در برخی سازمانها مانند سازمان ملل متحد و سازمان جهانی بهداشت، افراد بالای ۶۰ سال سالمند در نظر گرفته میشوند و در برخی کشورهای توسعهیافته این سن ۶۵ سال به بالا است. وی افزود: در ایران و در سیاستگذاری اجتماعی کشور، سن ۶۰ سالگی به عنوان معیار سالمندی در نظر گرفته شده که مبنای علمی و اجرایی دارد.
مدیرکل ثبت احوال استان خراسان رضوی خاطرنشان کرد: شورای ملی سالمندان کشور و آییننامه شورای ساماندهی سالمندان استان نیز افراد بالای ۶۰ سال را به عنوان سالمند تعریف میکنند و بر اساس این تعریف، ۱۱.۳ درصد جمعیت استان را افراد سالمند و بالای ۶۰ سال تشکیل میدهند. امیرآبادیزاده تصریح کرد: بر اساس برآورد و استخراج مرکز رصد جمعیت سازمان ثبت احوال کشور، شهرستان داورزن با سهم ۱۸.۲ درصدی جمعیت سالمند، بیشترین نسبت سالمندان را در میان شهرستانهای استان دارد و پس از داورزن، شهرستان کلات با ۱۴.۱ درصد و گناباد با ۱۴ درصد جمعیت سالمند، در رتبههای بعدی قرار دارند.
وی در پایان گفت: همچنین شهرستان گلبهار با ۵.۵ درصد، کمترین نسبت جمعیت سالمند را در میان شهرستانهای استان دارد و پس از آن صالحآباد با ۶.۱ درصد و خواف با ۷ درصد قرار دارند.
تحریم، محدودیت ارتباطات علمی و کمبود برخی زیرساختهای پیشرفته، مسیر پژوهش در دانشگاه تهران را با چالشهایی مواجه کرده است؛ با این حال این دانشگاه چهار حوزه سلامت، هوش مصنوعی، کوانتوم و پایداری و تغییر اقلیم را بهعنوان اولویتهای اصلی پژوهشی دنبال میکند.
متخصص بیماریهای سالمندان با تأکید بر ضرورت توجه سالمندان به حفظ توان جسمی خود گفت: به بهانههای مختلف و باورهای غلطی که میگویند فرد دیگر سنش بالا رفته، گول نخورید؛ انسان میتواند تا ۸۰ سالگی نیز عضلات خود را حفظ کند.
بر ضرورت گسترش نگاه سالمندمحور در مراکز درمانی تأکید میکند. بیمارستان دوستدار سالمند تنها بیمارستانی نیست که خدمات درمانی به سالمندان ارائه میدهد؛ بلکه محیط، مسیرهای دسترسی، تابلوهای راهنما، نحوه ارتباط کارکنان، زمان انتظار، طراحی فضاها و حتی شیوه ارائه اطلاعات باید با نیازهای این گروه متناسب باشد.